Timago — produkty i porównania

Dla rodziny opiekującej się osobą całkowicie leżącą, która fizycznie nie daje rady obracać chorego co dwie godziny — zwłaszcza gdy opiekun sam jest starszy albo ma chory kręgosłup. To jedyna funkcja w tej kategorii, która realnie zdejmuje pracę z opiekuna, a nie tylko chroni skórę.

Dla rodziny opiekującej się osobą leżącą lub o dużym ograniczeniu ruchu na co dzień. Regulacja wysokości chroni kręgosłup opiekuna, a sterowanie pilotem daje choremu odrobinę samodzielności. Najczęstszy sensowny wybór do opieki domowej.

Dla osoby leżącej z umiarkowanym–wyższym ryzykiem odleżyn lub z I–II stopniem odleżyn. Rurowa konstrukcja lepiej odciąża i pozwala regulować ciśnienie — standard w codziennej opiece nad osobą stale leżącą.

Dla osoby, która nie jest w stanie bezpiecznie przenieść nogi nad krawędź wanny — a to jest najczęstszy moment upadku w łazience. Obrót z blokadą zamienia niebezpieczne przekraczanie krawędzi na spokojne obrócenie się na siedząco.

Dla osoby, która nie może przenieść ciężaru na dłonie i nadgarstki — po złamaniu nadgarstka, przy zaawansowanym reumatoidalnym zapaleniu stawów, przy osłabionym chwycie. Zwykły chodzik wtedy nie działa, bo boli dokładnie tam, gdzie trzeba się oprzeć.

Dla seniora słabszego lub z problemami z równowagą, dla którego sam taboret to za mało — podłokietniki dają oparcie przy siadaniu i wstawaniu, a oparcie stabilizuje tułów. Standard w bezpiecznej łazience osoby o ograniczonej sprawności.

Dla osoby często transportowanej samochodem lub mieszkającej bez windy, gdzie każdy kilogram wagi wózka ma znaczenie. Aluminium to komfort opiekuna wnoszącego wózek i większa realna mobilność użytkownika.

Dla osoby po udarze, z zaawansowaną chorobą Parkinsona albo ze znacznym osłabieniem nóg, która nie utrzyma się na zwykłym chodziku. Ambona pozwala oprzeć całe przedramiona i przenieść na nie ciężar ciała — to często różnica między chodzeniem z opiekunem a chodzeniem samodzielnym po mieszkaniu.

Dla seniora, dla którego unoszenie balkonika kroczącego jest zbyt męczące, ale nadal potrzebuje dużej stabilności. Popycha się go płynnie, a tylne nogi zapewniają opór — kompromis między stabilnością a wygodą.

Dla osoby, która chce zachować samodzielność mimo braku siły do napędzania wózka ręcznego — a nie ma stałego opiekuna do wożenia. Wózek elektryczny bywa różnicą między zamknięciem w domu a wychodzeniem na zewnątrz.

Dla seniora, który jeszcze samodzielnie wchodzi do wanny, ale robi to z wysiłkiem i chwianiem. Najtańszy sposób, żeby obniżyć próg wejścia — dosłownie. Warto kupować razem z uchwytem ściennym, bo dopiero razem tworzą bezpieczne wejście.

Dla osoby o słabej równowadze, która potrzebuje maksymalnie stabilnego podparcia w domu — po operacji, przy dużym osłabieniu. Balkonik kroczący nie ucieknie do przodu, ale trzeba go unosić, więc sprawdza się na krótkich trasach.

Dla osoby w małym mieszkaniu, gdzie standardowy rollator nie mieści się w drzwiach ani korytarzu. Wąska konstrukcja pozwala jeździć chodzikiem po całym domu — od sypialni po kuchnię — bez blokowania się w przejściach.

Dla seniora potrzebującego zwrotności w ciasnych miejscach (małe sklepy, wąskie chodniki) i ceniącego łatwość manewrowania. Trójkołowa konstrukcja zawraca w miejscu, kosztem nieco mniejszej stabilności.

Dla osoby potrzebującej podstawowego wózka do okazjonalnego użytku — wizyty u lekarza, spacer z opiekunem, przemieszczanie w domu. Standard refundowany przez NFZ, najczęstszy pierwszy wózek.